Hoofd menu
imageimageimageimage

Onder de titel ‘Bella Vista’, vindt u maandelijks een nieuwe column met verrassende vergezichten op het leven van alle dag. Door even stil te staan, dingen in een ander licht te plaatsen, kan het perspectief ineens veranderen en worden nieuwe contouren zichtbaar. Bella Vista betekent letterlijk ‘mooi uitzicht’ Dat is dan ook wat we in deze column graag willen doen: een mooi uitzicht schetsen.

Januari 2016: Imagine

Het is oudejaarsdag 2015. Ik luister ondertussen naar de top 2000. Niet alles is mooi, maar van veel nummers kan ik best genieten. Veel oude nummers van ver ‘voor-mijn-tijd’ zoals van Deep Purple en Led Zeppelin, maar ook meer recentere muzikale uitingen van bijvoorbeeld Claudia de Breij.
Het is geen geheim wat er dit jaar op nummer 1 staat: Imagine van John Lennon. Hoewel dit liedje elk jaar wel ergens hoog in deze lijst staat, heeft deze nummer 1 positie ook een bekende oorzaak. Beelden van de pianospeler Davide Martello, die na de aanslag voor de Bataclan het nummer speelde, midden op straat, gingen de hele wereld over.


2016 01 Plaque ImagineDirect na deze gruwelijke aanslagen met vele doden, die veel impact hebben gehad dit jaar, was het algemene gevoel dat ‘onze-manier-van-leven’ onder druk staat. Aanslagen op een terras, in een muziek-theater, bij een voetbalwedstrijd; juist daar waar we ontspannen en plezier beleven is, is het onveilig geworden.

 

 

 

 

 

En dan komt die pianospeler het lied imagine spelen:

 
Imagine there's no heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today

Imagine there's no countries,
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace

You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope some day you'll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world

You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope some day you'll join us
And the world will live as one
Stel je voor er is geen hemel
Het is simpel als je het probeert
Geen hel onder ons
Boven ons alleen lucht
Stel je voor dat alle mensen
Leven voor vandaag

Stel je voor er zijn geen landen
Het is niet moeilijk te doen
Niets om voor te doden of te sterven
Ook geen geloof
Stel je voor dat alle mensen
Samenleven in vrede

Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn

Stel je voor geen bezit
Ik vraag me af of jij het kan
Geen lust naar hebzucht of honger
Een gemeenschap van mensen
Stel je voor dat alle mensen
De wereld samen delen

Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn

 

 

Ik begrijp de kracht en de impact van dit lied wel. Het geweld zoals hier en op veel andere plaatsen al duizenden jaren zichtbaar is, wordt vaak uit de naam van religie gebruikt. Soms lijkt het leven wel een hel. Dus, stel je voor: er is geen religie. Dat zou veel ellende schelen. Als we dan ook alles samen zouden kunnen delen, dan zijn we één en kunnen we in vrede leven. Vrede, dat is toch wat we allemaal willen?
En toch, er wringt iets. Wat ik mij niet kan voor kan stellen is dat we een wereld zonder ellende samen kunnen bereiken. Zonder religie, geen geweld? Zonder bezit en staatsgrenzen, geen oorlog? Het klinkt als communistische idealisme, volgens mij heeft dat ook weinig gebracht.
Stel je voor geen hemel??? Alleen wat we samen moeten bereiken hier op aarde?
Als ik de top van de top 2000-lijst bekijk, valt mijn oog ook nog op: ‘Who wants to live forever’ van Queen.

Stel je voor dat er wel een hemel is...
“Toen zag ik een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. De hemel en de aarde van vroeger waren verdwenen, en ook de zee was er niet meer.2016 01 index Ik zag uit de hemel een heilige stad naar beneden komen, het nieuwe Jeruzalem. De stad kwam bij God vandaan. Ze leek op een bruid die zich mooi gemaakt heeft voor haar bruidegom. Uit de richting van de troon hoorde ik een luide stem, die zei: ‘Nu is God zelf op de aarde. Vanaf nu zal hij bij de mensen wonen. De mensen zullen zijn volk zijn, en hij zal hun God zijn. Hij zal al hun tranen drogen. Niemand zal meer sterven en er zal geen verdriet en geen pijn meer zijn. Want alles van vroeger is verdwenen.”
Openbaring 21:1-4
Imagine...

Ruben Kuiper
Reageren?: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

April 2014: Vasten


De eerste woensdag van de maand. 14-04-open-handenOp de school waar ik werk heerst een lichtelijk blijde stemming: vandaag weer een snack bij het middageten! Een heerlijke, slechte gewoonte. Sinds kort ingesteld en een groot succes! De dag wordt nog beter als we bij het kraambezoekje van een collega niet de standaard beschuit met muisjes voorgeschoteld krijgen, maar taart! Terwijl ik het flinke stuk met smaak zit weg te werken, komt het gesprek opeens op Pasen. Iemand zegt dat vandaag de veertigdagentijd is begonnen. En ik bedenk, met schaamrood op m’n kaken, dat ik vorig jaar had besloten om in 2014 te gaan vasten…

’s Avonds tijdens de Bijbelstudie komt het gesprek ook op de periode van vasten. De verschillende vormen van vasten, dat je iets moet kiezen wat je ook echt wat kost en de waarde van vasten. Het feit dat je iets opgeeft wat je graag in je leven hebt en je meer richt op de lijdenstijd. Bewust naar Pasen toeleven, in plaats van pas op het laatste moment erachter komen dat het Pasen is. Al luisterend raak ik ervan overtuigd dat ik hier dit jaar echt aan mee wil doen! Wel een goed begin, na patat en taart op Aswoensdag…

Ik kan natuurlijk iets anders kiezen, maar het zijn toch de snacks die ik op wil geven. Ik ken mezelf: dat is echt iets wat me wat gaat kosten! Bizar dat je op dag één (of twee, in mijn geval) al merkt hoe ontzettend vaak ik tussendoor wat lekkers neem. Ik heb niet echt veel discipline als het om lekkers gaat. Als ik zin in iets heb, dan eet ik het. (En ja, ook gerust vlak voor het eten.) Er is meteen die donderdag een collega jarig en de taart lacht me toe. Ik voel meteen die kleine steek van spijt, maar als ik even later zonder taart op het plein sta voel ik toch ook iets anders. Blijdschap is wel een erg groot woord, maar ik vind het toch bijzonder dat ik zomaar op een donderdagochtend aan Jezus denk. Want dit kleine offertje van mij, doet me denken aan Zijn grote offer voor mij.

Langzaam maar zeker glijden de dagen voorbij en wordt het steeds gemakkelijker om tussendoortjes over te slaan, al blijft het op sommige momenten toch echt een opgave. Vreemd eigenlijk, dat het al zo lastig kan zijn om zoiets onzinnigs uit je leven te bannen. Wat ben ik op m’n luxe gesteld! Het heeft me wel aan het denken gezet. Wat kan ik opgeven, waar zit ik aan vast in dit leven? Natuurlijk zijn tussendoortjes maar iets heel kleins om op te geven, maar het maakt me wel bewust van alle gemakken die ik bijna als noodzaak ben gaan zien. Hoe zou ik het doen met minder geld? Met een slechte gezondheid? Zonder baan? Hoe vul ik dit leven wat ik van God krijg eigenlijk in? Misschien is het doel van vasten vooral een bewustwording van het lijden van Christus. De moeiten die Hij heeft moeten doorstaan. Dat het geen tijd voor feestelijkheden is, maar van pijn, moeite, verdriet.

Toch raakt het bij mij een andere snaar. Ik ben me er eens temeer van bewust dat mijn luxe leven mijn geloof soms in de weg staat. De keren dat ik mezelf er maar niet toe kan zetten om een boek weg te leggen, omdat het ‘eigenlijk’ niet netjes is, of een film uit moet zetten, omdat die ‘eigenlijk’ te grif is. Of dat ik te lui ben om geld te pinnen voor de collecte en er dus maar een schamel beetje kleingeld in gooi, terwijl het geen probleem was om geld te pinnen voor die geweldige pumps die ik gekocht heb. Wat vind ik het lastig om me los te maken van mijn gemakken. Om te zien dat dit leven niet om mij draait. Dat alles wat ik in dit leven heb, mij geschonken is. Dat ik er geen recht op heb. Daarom dus fijn, die vastentijd! Goed om stil te staan bij hoe ik mijn leven heb ingericht en hoe ik over mijn leven denk. Goed om te merken dat het uiteindelijk niet moeilijk is om onbelangrijke dingen los te laten. Niet wanneer ik het in gebed doe, wanneer ik de Bijbel vaker open doe.

Vasten is geen verplichting en je moet het zeker niet doen omdat je vindt dat het hoort. Maar ik raad het iedereen aan om eens kritisch te kijken naar zijn eigen leven. In een maatschappij waar je alles in de hand lijkt te kunnen houden, is het goed om je blik op de hemel te richten. Om je vast te houden aan God, aan Zijn vaderhand. Als je dat leert in goede tijden, zul je ook de weg naar Hem vinden in moeilijke tijden. Wat kunnen en mogen we genieten van alles wat God geeft. Maar laten we onszelf er in geen geval in verliezen!

Ik wens u een goede veertigdagentijd en een prachtig Pasen toe.

José Lourens
Reageren?: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Maart 2014: Home



Om wat meer beweging te krijgen, loop ik regelmatig in de buurt een aantal kilometers. Meestal pak ik een rondje buitengebied, kanaal of fietsroute, maar als het donker of regenachtig is, verkies ik een stuk door de wijken in de stad. Naast de gezelligheid van de stad, vind ik het een leuk om een indruk te krijgen van hoe mensen in een wijk leven. Een stukje 'De Riet' ziet er anders uit dan de straten op 'het Nijrees'. De tuinen of auto's zijn overal verschillend om nog maar niet te spreken van de inrichting van de huizen.

Hoe groot de diversiteit ook is, er zijn altijd overeenkomsten. Soms beïnvloed door een hype, soms door het gebruiksgemak van een voorwerp. Op mijn laatste ronde werd ik geprikkeld door slechts één woord dat ik tot 14-03-bordje Homenu toe in elk gedeelte van de stad tegenkom. Een klein woordje van vier letters dat op menig huis of achter menig raam prijkt: HOME. Soms in sierlijke letters, soms in witgelakt MDF of soms als zelfgemaakt en versierd exemplaar. Ik vraag me af wat mensen beweegt om juist dit woordje te gebruiken.

Mijn idee is dat iedereen probeert een 'thuis' te creëren. Een plek waar je je op je gemak voelt, jezelf kan zijn en het liefst omringt wordt door dierbaren. Een plek waar je de baas over bent, waar je vrienden kan ontvangen en tot rust kan komen. Thuis vertaald in dat ene woordje HOME. Zou zo’n bordje dat positieve gevoel van thuis komen versterken?

In mijn werk mag ik verder kijken dan de voordeur en meestal kom ik op het moment dat het thuis even niet goed gaat. Als er problemen zijn in de opvoeding, relatie of met de financiën. Hoe vaak is het thuis helemaal niet zo prettig als we zouden willen? Hoe vaak is ons huis een blok aan ons been zodat het geen thuis is? Hoe vaak spelen relatieproblemen een rol en voelen de kinderen zich prettiger bij vriendjes? Hoe vaak maken we thuis vervelende dingen mee zodat het een schaduw werpt op al dat andere? Niet voor niets bestaat de uitdrukking: elk huis kent zijn kruis.

Toen ik al wandelend en nadenkend mijn ronde afmaakte werd ik getroffen door een lied van Trinity dat ik aan het luisteren was via mijn telefoon: Wayfaring stranger. Het is een lied dat gaat over de reis van een vreemdeling die onderweg moeilijke dingen tegenkomt. Zich alleen voelt in deze wereld. Echter het vooruitzicht is prachtig omdat zijn weg leidt naar zijn HOME. Zijn thuis bij God.

Wat is het mooi als we het gevoel mogen hebben dat ons thuis niet ligt in het huis van onszelf, maar dat ons thuis ligt bij God. In tijden dat het goed gaat kunnen we genieten van alles wat Hij ons ook nu geeft. In tijden dat het minder goed gaat mogen we ons vasthouden aan dat mooie vooruitzicht.

En wat betekent thuis voor u? Waar bent u werkelijk thuis?

Leonie Kuiper
Reageren?: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Trinity- Wayfaring Stranger

I am a poor, wayfaring stranger,
travelling through this world alone.
Ain't no sickness, toil nor danger,
in that bright world to which I go.
I'm going home to meet my Father,
I'm going home no more to roam;
I'm only going over Jordan,
I am just going over home.
I know dark clouds will gather o'er me,
I know my way is rough and steep;
Yet beautiful fields lie just before me,
where God's redeemed their vigils keep.
I'm going there to see my Mother,
she said she'd meet me when I come.
I want to wear a crown of glory,
when I get home to that good land;
I want to shout Salvations story,
in concert with the blood-washed band.
I'm going there to meet my Saviour,
to sing His praise for evermore;
Trinity- Reizende vreemdeling

Ik ben een arme, zwervende vreemdeling
Eenzaam reizend door deze wereld
Er is geen ziekte, moeite of gevaar
in het land waar ik naartoe op weg ben
Ik ga naar huis om mijn vader te ontmoeten
Ik ga naar huis om niet meer te hoeven dwalen
Ik ga over de Jordaan om thuis te komen
Ik weet dat er donkere wolken boven mij samen zullen pakken
Ik weet dat mijn weg ruig en stijl is
Maar prachtige vergezichten ontvouwen zich voor mij
waar Gods heiligen de wacht houden
Ik ga daar naartoe om mijn moeder weer te zien
Ze zei me te ontmoeten als ik kom
Ik wil de kroon van glorie dragen
als ik thuis kom in dat goede land
Ik wil mijn bevrijding uitschreeuwen samen met de
door het bloed gewassen menigte
Ik ga daar naartoe om mijn Heiland te ontmoeten
Om hem voor altijd te prijzen

 


Januari 2014: Zelf doen


‘De échte doe-het-zelver kán niet zonder de …’ Iedereen weet wat er dan komt. Deze succesvolle reclame slogan is in het geheugen gegrift van miljoenen Nederlanders. In huis klussen, voor de één een gruwel, voor de ander een tweede natuur. Toch denk ik, gezien de hoeveelheid doe-het-zelf winkels in Nederland, dat er stevig wat wordt afgeklust in Nederland.
Diverse populaire klusprogramma’s zijn wekelijks op TV te volgen. Neem nu: ‘help mijn man is klusser’. Best vermakelijk om af en toe eens naar te kijken. Maar toch is het, voor een rechtgeaarde hobbyist als ik, ook wel een beetje confronterend. De problemen die in dit programma worden getoond, kunnen zich als bergen opstapelen, met alle gevolgen van dien.
14-01-SelfmademanDe oorzaken van deze problemen komen vaak in hoge mate overeen. Een paar voorbeelden: perfectionisten die weinig/niets uit handen kunnen geven, de klus onderschatten, eigen vaardigheden overschatten, tijd gebrek, te veel tegelijk doen zonder iets af te maken, aan een klus beginnen zonder informatie in te winnen bij experts, professionals te duur vinden. En vul de lijst maar aan. Ik moet zeggen, dat ik bijna al deze redenen wel eens op mezelf kon betrekken. Gelukkig is het nooit zo uit de hand gelopen, dat er een tv-programma nodig was om de boel te komen herstellen.
Afgezien van het klussen, denk ik, dat het mens-eigen is om zelf dingen te willen doen. Een mens is van nature nieuwsgierig en wil dingen leren. Peuters kunnen al heel snel voor zichzelf opkomen en roepen ‘Zelf doen!’. Ze willen dingen leren, en dat doe je het beste door het zelf te doen. Volwassen blijven gelukkig ook leren. En tijdens het leerproces mag en kun je ook fouten maken. De kunst is echter om ook eerlijk te zijn en op tijd dingen uit handen te geven, voor het echt misloopt.
Ook op geloofsgebied zijn wij mensen echte doe-het-zelvers. Veel mensen op deze wereld geloven in het bestaan van God. Ook veel mensen herkennen de fouten die we zelf als mensen maken naar elkaar en naar God, met als gevolg een relatiebreuk met God (en soms ook met elkaar). De vraag is echter hoe we deze breuk kunnen herstellen. Als mens, ben ik geneigd om te zeggen: beter je best doen. Nog een keer proberen, totdat het goed gaat. Oefening baart kunst. Volledige focus en toewijding en je kunt problemen overwinnen.
Ik denk echter, dat we als we in de spiegel kijken, vaak dezelfde oorzaken ontdekken als de klusser, bij wie het uit de hand is gelopen. We denken dat onze eigen problemen zelf kunnen oplossen, omdat we: niets uit handen kunnen geven, het probleem onderschatten, onszelf overschatten, geen informatie bij experts inwinnen.
Om grondig onze tekortkomingen als mens te analyseren, zullen we te rade moeten gaan bij onze Maker. Hij kent ons door en door, hij is onze expert en kent onze fouten. Hij geeft in de bijbel ook een oplossing: Jezus. Geen instant oplossing voor al je problemen, maar wel herstel van de relatie met God.
Is deze expert goedkoop? Nee, het kostte Jezus zijn leven. En voor ons? Ja, het kost je niets! Toch is het voor ons doe-het-zelvers, buitengewoon moeilijk om te zeggen: Ik kan het niet zelf, wilt u het doen?
En u, kunt u het zelf?

Ruben Kuiper

Reageren?: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 


Soms zou het handig zijn een levensnavigatie te hebben. Toets je bestemming in: gewenste baan, gewenste burgerlijke status, gewenst huis, enz. Kies dan uit de gewenste route: snelste route, minst fysieke inspanning, vermijd hoge belastingen. Ik zie het al hemaal voor me.
Uw systeem geeft aan: “verkoop over 2 weken je huis bij makelaar X, die heeft klanten die graag uw type huis willen kopen in deze buurt. Bij bank Y kunt u het best een hypotheek afsluiten. Neem dan een spaarhypotheek met een rentevast periode van 5 jaar. “

Eigen keuzes
Net zoals het goed is een navigatiesysteem soms te negeren of uit te zetten om zelf je route te bepalen, is het ook goed dat we zelf keuzes kunnen maken in ons leven. Hoewel we allemaal wel eens verkeerde keuzes maken is zal niemand een gadget willen die ons precies verteld wat we moeten doen. Aan de andere kant is het zeker niet gek om na te denken over de bestemmingen die je in dit systeem zou willen invoeren. Hoe vaak maken we niet impulsief keuzes en denken we nauwelijks na over ons doel of motief.

Volgen
God plaatst de keuzes die we maken in een groter perspectief. Hij geeft de mogelijkheid voor een eeuwig leven vol geluk met Hem. De bijbel is hierbij het navigatiesysteem dat Hij geeft. Het is geen systeem die altijd bij iedere kruising zegt of je links, rechts of rechtdoor moet, maar die je vraagt om Jezus te volgen.

‘Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.’
Joh 4:6

Vertrouwen
In dit geval zijn er geen ‘meerdere wegen die naar Rome leiden’. Daar is de bijbel heel helder in. De route gaat soms via ‘the middle of nowehere’ en ook klinkt er regelmatig: ‘nu keren alstublieft’ als je de verkeerde kant op gaat. Zoals Truus de wegenkaart van Nederland beter kent dan ik, kent de Schepper van het leven de weg naar het leven ook beter dan ik. Daar kan ik op vertrouwen.


Ruben Kuiper
Reageren?: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.